Kop

De website van Arie Tromp

Kies uw taal
Pick your language

Mijn gegevens

      Mijn gegevens

  Adres: Populierenlaan 30,
                 2925 CT Krimpen aan den IJssel
  Vaste telefoon: 0180 522828
  Mobiele telefoon: 06 44046099

  Adres in: Google Printview
  Email: info@dsatromp.nl

ATromp
Verschenen in: Kerk- en Verenigingsklanken (Herv. Gemeente Krimpen aan de Lek)
op: 1 februari 1991
Openbaring 18 : 10 Wee Babylon

Openbaring 18 : 10


Wil je eerst het gedeelte uit de bijbel lezen?   

Wee Babylon

Als ik dit schrijf is de Golfoorlog in volle gang. En zo'n strijd wekt bij ons heftige gevoelens van verwarring, verdriet en woede. Niets is verschrikkelijker dan een oorlog. Mensen gaan elkaar met de meest geavanceerde wapens te lijf en doden elkaar. Mensen bezorgen elkaar angst, smart en paniek. Mensen richten vreselijke verwoestingen aan. Het leed, door oorlogsgeweld veroorzaakt, is met geen pen te beschrijven. Ook als we er niet direct bij betrokken zijn, raakt het toch ons allen heel diep. Door de televisie hebben we de oorlog als het ware in onze huiskamer.

Er is vanuit ethisch en godsdienstig oogpunt veel over oorlog te zeggen. Er zijn ook zeer verschillende standpunten mogelijk. Kan een oorlog ooit rechtvaardig zijn en zo ja, wanneer? Maar daar ga ik nu aan voorbij, omdat een meditatie daar niet voor dient. Ik schrijf zomaar wat gedachten neer, die de laatste tijd bij mij opkwamen.

Babylon Irak ligt in het Tweestromenland van de Eufraat en de Tigris, dat vroeger de bakermat was van het grote Babylonische rijk. 't Schijnt, dat Saddam Hoessein met het oog op zijn persoonsverheerlijking vaak aan dit oude rijk vol roem, rijkdom en macht herinnerde en zichzelf als een nieuwe Nebukadnezar opwierp. En Daniel meldt ons wat deze eens zei: "Is dit niet het grote Babel, dat ik gebouwd heb?" Wat treffend, dat in de bijbel Babel of Babylon symbool is geworden voor alle machten die op roem en eer uit zijn, alle machten die vol grootheidswaan en soms zelfs grootheidswaanzin een mens of de mens verheerlijken, alle machten die pracht en praal en rijkdom verzamelen, alle machten die niet alleen hun eigen onderdanen maar ook andere volken met bruut geweld aan zich onderwerpen, alle machten die zich op deze manier tegen God, de Almachtige, verheffen. En ook tegen de door God gezalfde Koning van vrede en recht, Jezus Christus. Reden waarom het volk, waaruit die Koning gekomen is, altijd extra zwaar van deze machten te lijden heeft gehad en nog te lijden heeft. Deze machten verraden dat de mens zelf als God wil zijn. Deze machten verraden wat er in het diepst van het menselijk geslacht leeft. Ook in het diepst van ons aller hart.

Gode zij dank worden we vaak bewaard voor het onbeschaamd uitbreken van deze gevoelens. De Here heeft ons in zijn algemene goedheid remmen geschonken: zijn geboden, ons moreel besef en geweten, politie en justitie, internationale overeenkomsten en organisaties. Maar waar deze remmen los zijn, is er chaos, geweld, pure zondigheid en onmenselijkheid. En nu eens hier, dan weer daar raken de remmen los. In het Duitsland van Hitler. In het Oeganda van Idi Amin. In het Irak van Saddam Hoessein. Maar juist zulke ongeremde macht loopt dood. Het kwaad is voos. Het lijkt sterk, maar zal uiteindelijk zwak blijken. Het is uit op vernietiging van al het goede en lijkt daar soms benauwend veel succes in te hebben, maar uiteindelijk vernietigt het zichzelf. Het kan voor Gods aangezicht onmogelijk blijven bestaan. Het gaat aan Gods oordeel onherroepelijk te gronde.

We horen nu dus weer van oorlogen en geruchten van oorlogen. Die maken deel uit van de tekenen der tijden. Ze wijzen erop dat deze oude aarde met tumultueus geweld onder het gewicht van het kwaad zal bezwijken, maar ook dat er daarna een nieuwe aarde zal komen, zonder wapens, zonder verdrukking, zonder leed en dood, maar met liefde, vrede, recht, gelukzaligheid. Er zal dan ook een nieuwe stad zijn. Geen nieuw Babylon, dat uit de mens is opgekomen. Dat nooit meer. Maar een nieuw Jeruzalem, dat van God uit de hemel is neergedaald. Waar allen wonen, die zich op deze zondige aarde niet thuis hebben gevoeld, die pijn hebben gekend om alles wat niet naar Gods wil ging, die ook met hun eigen zondige aard hebben gestreden, en die de Here Jezus als hun Zaligmaker hebben leren kennen.

O machtigen, o koningen, weest wijs.
Laat u gezeggen, rechters zonder rede.
Vreest God den Heer en dient Hem naar zijn eis,
verheugt u bevend, zoekt bij Hem uw vrede.
Kust toch de Zoon, opdat gij niet te gronde
gaat op uw weg. Te licht wordt Hij getart
en kan Zijn gramschap tegen u ontbranden.
Maar zalig zijn die schuilen aan Zijn hart.

1000 Resterende tekens